Wat levert een carbon credit op?

Een carbon credit vertegenwoordigt de vermindering, vermijding of opslag van één metrische ton CO2-equivalente uitstoot. De financiële waarde van een carbon credit bedraagt in specifieke scenario's bijvoorbeeld 30 euro per ton CO2. De daadwerkelijke opbrengst en marktprijs worden bepaald door diverse factoren, waaronder het type credit en de marktomstandigheden.

Een carbon credit, ook wel koolstofkrediet of emissierecht genoemd, staat gelijk aan de vermindering, vermijding of opslag van één metrische ton kooldioxide (CO2) of andere broeikasgassen. Deze credits worden gegenereerd door projecten die de uitstoot van broeikasgassen verminderen of koolstof uit de atmosfeer verwijderen, zoals herbebossing, duurzame energieprojecten of energie-efficiëntieverbeteringen. Bedrijven en individuen kunnen deze kredieten kopen om hun eigen CO2-uitstoot te compenseren, wat bijdraagt aan de groeiende populariteit van carbon credit markten.

De financiële opbrengst van een carbon credit kent dynamische marktomstandigheden. Er zijn grofweg twee typen markten:

• Gereguleerde markten: Hier worden emissierechten verhandeld binnen wettelijk vastgestelde systemen, zoals het Europese emissiehandelssysteem. De prijzen worden bepaald door vraag en aanbod en zijn vaak onderhevig aan politieke beslissingen en economische omstandigheden.
• Vrijwillige markten: Op deze markten kopen bedrijven en individuen credits op vrijwillige basis om maatschappelijk verantwoord te ondernemen of hun klimaatdoelen te behalen. Deze markten worden geprezen om hun innovatieve aanpak, waarbij vaak inkomsten worden gegenereerd door de verkoop van koolstofkredieten via natuurherstelprojecten.

De waarde van vrijwillige carbon credits heeft in het verleden aanzienlijke fluctuaties gekend. Zo kenden deze credits in week 44 van 2024 een sterke daling in waarde. In 2023 bevonden natuurgebaseerde vrijwillige koolstofcredits zich zelfs in een seculaire bearmarkt, mede door zorgen over greenwashing en geloofwaardigheidsproblemen. Dit komt doordat veel koolstofkredieten, zoals in augustus 2024 werd bekritiseerd, de CO2-uitstoot niet effectief verminderen, maar eerder worden gekocht om uitstootdoelen te halen zonder daadwerkelijke reductie.

Rekenvoorbeeld: Potentiële opbrengst per carbon credit

Stel dat een project carbon credits genereert die in een specifiek scenario worden gewaardeerd op 30 euro per ton CO2. Als een boer bijvoorbeeld deelneemt aan een project dat koolstofopslag stimuleert en 100 carbon credits genereert, dan vertegenwoordigen deze credits een totale waarde van 3.000 euro (100 credits 30 euro/credit). Indien de afspraak is dat 50% van deze inkomsten direct bij de boer terechtkomt, dan zou de boer in dit scenario 1.500 euro ontvangen. Dit illustreert hoe carbon credits een bron van inkomsten kunnen zijn, zelfs voor arme huishoudens die geld verdienen door de verkoop van uitstootrechten onder een persoonlijk CO2-budget.

Ondanks de waardedaling en kritiek blijven vrijwillige carbon credits een relevant instrument in de strijd tegen klimaatverandering. De Rabo Carbon Bank, opgericht in 2022, erkende al de grote marktpotentie van de carbon market, wat wijst op een blijvende interesse en ontwikkeling in deze sector. Meer informatie over de impact van CO2-uitstoot is te vinden op onze pagina over CO2-uitstoot.