Wat is een aangesloten broker-dealer?
Een aangesloten broker-dealer is een financiële entiteit die zowel als broker (tussenpersoon voor klanten) als dealer (handelt voor eigen rekening) opereert, en die formeel is geregistreerd bij de relevante toezichthoudende instanties en voldoet aan de geldende wettelijke vereisten. Deze registratie en naleving van regelgeving, zoals in de Verenigde Staten onder de Securities Exchange Act van 1934, maakt de entiteit 'aangesloten' bij het financiële systeem en de bijbehorende regelgeving.
De term "aangesloten" verwijst primair naar de wettelijke registratie en de daaruit voortvloeiende compliance-verplichtingen. In de Verenigde Staten moeten bijvoorbeeld prime brokers zich registreren als broker-dealers. Een dealer die aanbiedingen doet voor de aankoop van aandelen, moet eveneens geregistreerd zijn als broker-dealer. Deelnemende dealers, vaak opererend onder een "Participating Dealer Agreement", moeten aan de Vennootschap en Dealer Manager verklaren dat zij correct geregistreerde broker-dealers zijn onder de Exchange Act en beschikken over de benodigde vergunningen op zowel federaal als staatsniveau. Dit zorgt ervoor dat zij voldoen aan de strenge compliance-eisen die gelden voor financiële dienstverleners.
Operationeel combineert een broker-dealer twee distincte rollen:
- Broker (makelaar): In deze rol treedt de entiteit op als tussenpersoon voor klanten. De broker koopt of verkoopt effecten namens de klant en ontvangt hiervoor een commissie. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de aankoop en verkoop van aandelen, waarbij de brokerprovisies door de broker-dealer worden geheven. Online brokers heffen doorgaans ook een commissie voor hun diensten. Een broker die een dealing desk gebruikt, verbindt traders via de broker zelf als tussenpersoon, hoewel dit soms minder efficiënt kan zijn dan een directe connectie.
- Dealer (handelaar): Als dealer handelt de entiteit voor eigen rekening en risico. De dealer koopt effecten in en verkoopt deze vervolgens weer aan klanten, of vice versa, met als doel winst te maken op het prijsverschil (de spread of 'opslag'). Een dealer in financiële handel ontvangt zijn vergoeding in de vorm van opslag, in tegenstelling tot de commissie die een broker ontvangt. De dealer is hierbij de tegenpartij van de klant.
De combinatie van deze rollen brengt specifieke regelgeving met zich mee. Broker-dealers die geregistreerd zijn volgens de Securities Exchange Act van 1934 moeten voldoen aan zowel federale als staatswetgeving en aanvullende compliance-verplichtingen. Voor specifieke sectoren, zoals cryptocurrency, geldt dat brokers en dealers zich in de Verenigde Staten moeten registreren bij de SEC (Securities and Exchange Commission) en de zelfregulerende instantie FINRA (Financial Industry Regulatory Authority) onder de Exchange Act.
Een veelvoorkomende misvatting is dat een broker en een dealer exact hetzelfde zijn. In werkelijkheid vertegenwoordigt een broker de klant en verdient deze een commissie, terwijl een dealer de tegenpartij van de klant is en winst maakt op de spread. Een broker-dealer combineert beide functies onder één registratie en vergunning, wat efficiëntie kan bieden maar ook complexere regelgeving met zich meebrengt.
In de Verenigde Staten kan een broker-dealer vertrouwen op een exclusie in de Advisers Act door onderzoek aan te bieden als onderdeel van brokerage services en hiervoor betaald te worden via traditionele brokerage commissies. Dit illustreert de gelaagde aard van de regelgeving en de verschillende manieren waarop een broker-dealer zijn diensten kan structureren, altijd binnen de kaders van de geldende wet- en regelgeving.