Wat is het verschil tussen een clearinghouse en een clearingbroker?

Het verschil tussen een clearinghouse en een clearingbroker ligt in hun primaire functie en positie binnen de afwikkeling van financiële transacties: een clearinghouse fungeert als centrale tegenpartij die de prestatie van contracten garandeert en het tegenpartijrisico vermindert, terwijl een clearingbroker optreedt als intermediair voor cliënten om toegang te krijgen tot de clearingdiensten van een clearinghouse. Het clearinghouse staat tussen de oorspronkelijke partijen van een transactie, terwijl de clearingbroker de schakel vormt tussen de cliënt en het clearinghouse.

Een clearinghouse is een centrale instelling die een cruciale rol speelt in de financiële markten door de administratieve afhandeling van beurstransacties te verzorgen. Dit omvat de overdracht van effecten van verkoper naar koper en de geldoverschrijving van koper naar verkoper. Het clearingproces in de effectenhandel wordt volledig uitgevoerd door het clearinghuis, dat verantwoordelijk is voor zowel de clearing als de settlement. Een essentieel aspect van een clearinghouse is dat het de tegenpartij vervangt bij het clearen van een oorspronkelijk contract, bijvoorbeeld door novatie. Dit betekent dat het clearinghouse tussen de partijen in een transactie staat, waardoor het tegenpartijrisico aanzienlijk wordt verminderd. Gecentraliseerde clearing via een centrale tegenpartij (CCP), zoals een clearinghouse, vermindert de financiële risico's in de derivatenhandel door de blootstelling aan individuele brokers te verminderen.

Een clearingbroker daarentegen is een financiële dienstverlener die namens cliënten transacties afwikkelt via een clearinghouse. Cliënten, zoals hedgerende ondernemingen in financiële derivaten, moeten clearingbrokers aanstellen om toegang te krijgen tot de markt voor bijvoorbeeld cleared swaps. Een introducing broker, zoals Easybroker, introduceert klanten aan een clearingbroker, wat de gelaagde structuur van de financiële dienstverlening illustreert. De clearingbroker fungeert als een poortwachter voor het clearinghouse; om lid te kunnen zijn van een clearinghouse en deel te nemen aan clearing, hebben clearingbrokers een licentie, een waardepapierdepot en een geldverrekeningsrekening bij het clearinghouse nodig. Zij faciliteren dus de toegang voor hun cliënten tot de centrale clearingfaciliteiten.

Om de verschillen en interacties duidelijker te maken, volgt hier een vergelijking:

Een veelvoorkomende verwarring is dat een clearingbroker zelf de centrale tegenpartij is. Dit is onjuist. De clearingbroker is de partij die ervoor zorgt dat de transacties van zijn cliënten worden afgehandeld via het clearinghouse, dat de daadwerkelijke centrale tegenpartij is. De clearingbroker beheert de relatie met de cliënt en met het clearinghouse, en zorgt ervoor dat de cliënt voldoet aan de eisen voor clearing.

De keuze voor een clearingbroker is belangrijk voor risicobeheer. Zo werd vóór eind 2012 aan hedgefondsmanagers aanbevolen om ten minste twee verschillende clearingbrokers te gebruiken. Dit advies was gericht op het verminderen van operationele risico's die kunnen ontstaan door het falen van één tegenpartij, wat de noodzaak van robuuste afwikkelingsprocessen benadrukt.