Hoe worden de inkomsten uit securities lending gegenereerd?

Inkomsten uit securities lending worden gegenereerd door het uitlenen van effecten die een fonds bezit, zoals aandelen of obligaties, aan andere financiële partijen, veelal short sellers. Deze activiteit, die plaatsvindt volgens strikte UCITS-richtlijnen voor ETF's, levert extra winst op voor het fonds via vergoedingen en de herinvestering van het onderpand dat de lener stelt.

Het proces van effectenleningen, ook wel securities lending genoemd, is een methode voor financiële partijen om extra inkomsten te genereren uit hun bestaande effectenportefeuille. Een belegger of fonds, zoals een ETF-aanbieder, leent effecten uit die het in bezit heeft aan een andere partij. Deze lener is vaak een short seller die de geleende effecten verkoopt in de hoop ze later tegen een lagere prijs terug te kopen en zo winst te maken. Voor het recht om deze effecten tijdelijk te gebruiken, betaalt de lener een vergoeding aan de uitlener.

De inkomsten uit securities lending komen op twee manieren tot stand:

• Leenvergoedingen: De lener betaalt een fee aan de uitlener voor het gebruik van de effecten. Deze vergoeding is een directe winst uit de effectenverhuur (Fact 5, 6). De hoogte van deze vergoeding hangt af van factoren zoals de vraag naar het specifieke effect, de liquiditeit en de leenperiode.
• Herinvestering van onderpand: De lener stelt onderpand beschikbaar aan de uitlener, vaak in de vorm van contanten of andere liquide activa. Dit onderpand dient als zekerheid mocht de lener de effecten niet kunnen terugleveren. Wanneer het onderpand uit contanten bestaat, kan de uitlener dit bedrag herinvesteren. De opbrengsten uit deze herinvestering, minus de kosten en eventuele rente die aan de lener wordt betaald over het onderpand, dragen bij aan de totale inkomsten uit securities lending (Fact 3).

Deze extra inkomstenbron kan het rendement van de beleggingsportefeuille verhogen (Fact 4). Vooral voor ETF's die een passieve index volgen, kan securities lending een manier zijn om de tracking error te verminderen of een klein extra rendement te genereren voor beleggers. De praktijk van securities lending door ETF-aanbieders valt onder strikte regelgeving, met name de UCITS-richtlijnen in Europa (Fact 1, 2).

De manier waarop de inkomsten uit securities lending worden behandeld, verschilt per aanbieder en type fonds. In Europa geldt voor UCITS ETF's een specifieke vereiste:

Stel, een ETF leent effecten uit ter waarde van €1.000.000. De lener betaalt hiervoor een jaarlijkse vergoeding van 0,5% van de waarde van de geleende effecten. Daarnaast stelt de lener €1.000.000 aan contant onderpand beschikbaar, dat de ETF kan herinvesteren tegen een rente van 2% per jaar. De kosten voor het beheer van de securities lending activiteit bedragen 0,1% van de geleende waarde. In dit illustratieve voorbeeld genereert de ETF €5.000 aan leenvergoedingen (0,5% van €1.000.000) en €20.000 aan inkomsten uit herinvestering van onderpand (2% van €1.000.000). Na aftrek van €1.000 aan kosten (0,1% van €1.000.000), bedraagt de netto-opbrengst €24.000. Voor een UCITS ETF zou dit bedrag, of een deel daarvan dat de operationele kosten van het fonds dekt, direct ten goede komen aan de beleggers.