Wat is het risico van een deposito?

Het primaire risico van een deposito is dat uw geld voor een vaste periode vaststaat, waardoor u niet direct over uw spaargeld kunt beschikken en hogere rentes misloopt. Daarnaast bestaat er een beperkt risico dat de bank haar verplichtingen niet kan nakomen, hoewel dit voor het grootste deel van de spaarders wordt afgedekt door het depositogarantiestelsel.

Het vastzetten van geld in een deposito, ook wel termijndeposito genoemd, lijkt op het eerste gezicht risicovrij, maar er zijn wel degelijk specifieke risico's aan verbonden. Deze risico's zijn voornamelijk gerelateerd aan de vaste looptijd en de bescherming van uw spaargeld.

De belangrijkste risico's van een deposito zijn:

• Renterisico: Wanneer u uw geld vastzet voor een bepaalde periode tegen een vaste rente, loopt u het risico dat de marktrente stijgt gedurende de looptijd van uw deposito. U ontvangt dan nog steeds de oorspronkelijk afgesproken (lagere) rente, terwijl u bij een variabele spaarrekening of een nieuw af te sluiten deposito een hogere vergoeding had kunnen krijgen. Dit betekent een verlies aan potentiële inkomsten.
• Liquiditeitsrisico: Uw geld is voor de afgesproken looptijd vastgezet. Als u onverhoopt toch eerder bij uw geld moet, is dit vaak mogelijk, maar meestal betaalt u hiervoor een boete. Deze boete kan een deel van de opgebouwde rente opslokken of zelfs een deel van het oorspronkelijke inlegbedrag kosten, waardoor de toegang tot uw geld bij hoge nood niet zonder financiële consequenties is.
• Bankfaillissementsrisico: Hoewel deposito's over het algemeen als veilig worden beschouwd, bestaat er altijd een theoretisch risico dat de bank failliet gaat. In Nederland en de eurozone zijn bankdeposito's echter beschermd door het depositogarantiestelsel (DGS). Dit stelsel garandeert uw spaargeld tot een bepaald bedrag per persoon, per bank, inclusief de nog uit te keren rente. Dit betekent dat het risico op financieel verlies bij een bankfaillissement voor de meeste spaarders beperkt is.

Het depositogarantiestelsel is een cruciale bescherming voor spaarders. Het is echter belangrijk om te weten dat dit stelsel een maximumbedrag dekt. Spaarsaldi die inclusief opgebouwde rente boven dit garantieniveau uitkomen, lopen wel een risico bij een faillissement van de bank. Ook deposito's die om andere redenen niet onder het DGS vallen, zoals bepaalde beleggingsproducten of deposito's bij instellingen buiten de EU, dragen een hoger risico op verlies bij onverwachte gebeurtenissen.

De dekking van het depositogarantiestelsel is niet universeel en hangt af van het type product en het bedrag. Hieronder een overzicht van hoe de dekking van het DGS het risico bij bankfaillissement beïnvloedt voor de spaarder:

Om het liquiditeitsrisico en deels het renterisico te beperken, passen sommige spaarders een strategie toe die bekend staat als de "depositoladder". Bij een depositoladder zet u uw geld gespreid vast in meerdere termijndeposito's met verschillende looptijden. Bijvoorbeeld, een deel voor één jaar, een deel voor twee jaar, en een deel voor drie jaar. Hierdoor komt er elk jaar een deel van uw geld vrij, wat de flexibiliteit vergroot en de noodzaak voor vroegtijdige opname met boete vermindert. Dit verlaagt ook het risico dat al uw geld vaststaat als de rentes stijgen, aangezien u dan een deel van uw vrijgekomen geld opnieuw kunt vastzetten tegen de hogere marktrente.

Hoewel spaardeposito's met gereguleerde rente geen financieel verlies garanderen, garanderen ze ook geen significante geldgroei. Ze zijn primair bedoeld voor het veiligstellen van spaargeld, niet voor het realiseren van hoge rendementen. Voor actuele informatie over de dekking van het depositogarantiestelsel kunt u de website van De Nederlandsche Bank (DNB) raadplegen, die toezicht houdt op de financiële sector in Nederland en de details van het DGS publiceert.