Zou een 70-jarige uit de aandelenmarkt moeten stappen?

Een 70-jarige hoeft niet per definitie volledig uit de aandelenmarkt te stappen; het is eerder verstandig de portefeuille geleidelijk aan te passen aan de persoonlijke situatie en risicobereidheid. Volledig uitstappen leidt tot gemiste rendementen en is nadelig, vooral tijdens marktdalingen. De focus verschuift naar risicovermindering en behoud van vermogen, zonder de groeipotentie volledig op te geven.

De zorg over het aandeelpercentage in een beleggingsportefeuille, zoals die van een 72-jarige met 70 procent aandelen, is begrijpelijk gezien de relatie tussen leeftijd en beleggingsrisico (Fact 1). Het is een algemeen geaccepteerd principe dat beleggers naarmate ze ouder worden, bijvoorbeeld vanaf 60 of 55 jaar, de prioriteit verschuiven naar veiligere investeringen, zoals obligaties (Fact 2, Fact 3). Dit betekent echter niet dat een volledige exit uit aandelen de enige of beste optie is.

Het volledig uitstappen uit de aandelenmarkt brengt aanzienlijke risico's en nadelen met zich mee. Beleggers kunnen risico's verminderen zonder volledig uit de markt te stappen (Fact 4). De drang om aandelen te verkopen tijdens snelle beursdalingen is groot (Fact 6), maar gezamenlijk uitstappen van beleggers leidt tot een negatief gevolg voor de aandelenmarkt en koersdalingen (Fact 5). Bovendien verlaagt het actief in- en uitstappen op de beurs doorgaans het rendement van actieve beleggers (Fact 7). Het is belangrijk om gedwongen verkoop tijdens een volatiele markt te voorkomen (Fact 9) en juist geïnvesteerd te blijven wanneer markten dalen (Fact 10).

Misvatting-correctie: Een veelvoorkomende misvatting is dat een vaste leeftijd, zoals 70 jaar, automatisch een signaal is om alle aandelen te verkopen. In werkelijkheid is de beslissing om aandelen af te bouwen of te behouden veel complexer en afhankelijk van individuele factoren zoals de financiële situatie, de beleggingshorizon, de risicotolerantie en de doelen die men heeft met het vermogen. Het gaat meer om het aanpassen van de risico's dan om een absolute grens.

De aanpak voor een 70-jarige kan variëren, afhankelijk van de persoonlijke omstandigheden. Hier zijn enkele scenario's voor het aanpassen van de portefeuille:

• Lange beleggingshorizon: Als het vermogen niet direct nodig is en bedoeld is voor bijvoorbeeld erfgenamen, kan een hoger aandeel aandelen behouden blijven. Wel is het verstandig om te overwegen uit te wijken naar veiligere aandelen, bijvoorbeeld minder volatiele sectoren of bedrijven met stabiele dividenden (Fact 11).
• Korte beleggingshorizon en direct benodigd vermogen: Wanneer een deel van het vermogen op korte termijn nodig is voor levensonderhoud of geplande uitgaven, is het raadzaam om dit deel te verplaatsen naar veilige investeringen (Fact 12), zoals spaarrekeningen of kortlopende obligaties (Fact 2).
• Gematigde aanpassing: Een belegger kan ervoor kiezen om geleidelijk het risico te verminderen door het aandeel aandelen te verlagen en het aandeel obligaties of andere veilige beleggingen te verhogen. Dit kan ook betekenen dat men tijdens een recessie een stap opzij doet (Fact 8), wat inhoudt dat men de portefeuille herstructureert om minder blootgesteld te zijn aan de scherpste dalingen, zonder volledig te desinvesteren.

Een praktisch voorbeeld van herbalancering: Stel een 70-jarige heeft een beleggingsportefeuille van €200.000, bestaande uit 70% aandelen (€140.000) en 30% obligaties (€60.000). Om het risico te verminderen, kan de belegger besluiten de verdeling aan te passen naar 50% aandelen en 50% obligaties. Dit betekent dat €40.000 aan aandelen wordt verkocht (€140.000 - €100.000) en dit bedrag wordt geïnvesteerd in obligaties. De nieuwe portefeuille bestaat dan uit €100.000 aan aandelen en €100.000 aan obligaties. Deze aanpassing vermindert de blootstelling aan marktvolatiliteit, terwijl een aanzienlijk deel van het vermogen nog steeds in groeiactiva blijft.

In plaats van een complete uitstap, is het voor een 70-jarige effectiever om de portefeuille te herbalanceren. Dit betekent het verminderen van de blootstelling aan de meest risicovolle aandelen en het vergroten van het aandeel in stabielere, minder volatiele beleggingen. Het doel is om het vermogen te beschermen tegen grote schommelingen, terwijl er nog steeds ruimte is voor een bescheiden groei en inflatiecorrectie. De beslissing om aandelen af te bouwen of te behouden is dus een persoonlijke afweging die zorgvuldige planning en eventueel professioneel advies vereist. Meer informatie over beleggingsstrategieën vindt u op deze pagina.