Waarom is Warren Buffett geen voorstander van aandelensplitsingen?

Warren Buffett is geen voorstander van aandelensplitsingen omdat hij gelooft dat een hoge aandelenkoers een natuurlijke selectie creëert onder investeerders. Hij is van mening dat een hoge prijs voornamelijk lange-termijn investeerders aantrekt die de onderliggende waarde van het bedrijf begrijpen, en tegelijkertijd snelle winstjagers en speculanten afschrikt. Dit sluit aan bij zijn filosofie van waardebeleggen en het aanhouden van aandelen voor de lange termijn.

Buffett's afkeer van aandelensplitsingen is diep geworteld in zijn beleggingsfilosofie, die gericht is op het aantrekken van aandeelhouders die zich identificeren met de langetermijnvisie van Berkshire Hathaway. Door de koers van de A-aandelen extreem hoog te houden, filtert hij investeerders die puur op korte termijn prijsbewegingen speculeren. Dit zorgt voor een stabielere aandeelhoudersbasis die minder gevoelig is voor marktschommelingen en die het management de ruimte geeft om zich te richten op duurzame waardecreatie in plaats van kwartaalresultaten.

Het meest sprekende voorbeeld hiervan is de koersontwikkeling van de A-aandelen van Berkshire Hathaway. Deze aandelen hebben sinds 1987 tot 2020 een enorme waardestijging doorgemaakt, van minder dan $3.000 naar meer dan $320.000 per aandeel. Ondanks deze astronomische stijging heeft Buffett altijd geweigerd om deze aandelen te splitsen. Hij heeft wel de B-aandelen geïntroduceerd, die een fractie van de waarde van de A-aandelen vertegenwoordigen en geen stemrecht hebben, om kleinere beleggers toch de mogelijkheid te bieden te investeren in Berkshire Hathaway zonder de filosofie achter de A-aandelen te ondermijnen.

Veel bedrijven splitsen hun aandelen om ze toegankelijker te maken voor een breder publiek, in de hoop de liquiditeit te vergroten en de aandelenkoers te stimuleren. Een aandelensplitsing verandert echter niets aan de onderliggende waarde van het bedrijf of de totale waarde van de belegging van een aandeelhouder. Het is simpelweg het verdelen van de bestaande taart in meer, kleinere stukjes.

De conventionele argumenten voor aandelensplitsingen staan haaks op Buffett's filosofie. Hij heeft specifieke tegenargumenten voor de gangbare redenen waarom bedrijven hun aandelen splitsen:

• Toegankelijkheid: Conventioneel gezien maakt een lagere aandelenkoers het aandeel betaalbaarder voor individuele beleggers. Buffett daarentegen ziet de hoge prijs als een filter voor serieuze, langetermijnbeleggers die zich niet laten afschrikken door de nominale waarde.
• Liquiditeit: Een gesplitst aandeel kan meer verhandeld worden, wat de liquiditeit verhoogt. Buffett hecht minder waarde aan hoge liquiditeit voor zijn A-aandelen, omdat hij juist een stabiele aandeelhoudersbasis wil die niet snel verkoopt.
• Psychologisch effect: Een lagere koers kan psychologisch aantrekkelijker zijn voor beleggers, wat de vraag kan stimuleren. Buffett gelooft dat de focus moet liggen op de intrinsieke waarde van het bedrijf, niet op psychologische trucjes die de prijs beïnvloeden.
• Waardecreatie: Veel beleggers denken ten onrechte dat een aandelensplitsing waarde toevoegt aan hun belegging. In werkelijkheid verandert de totale marktwaarde van het bedrijf niet; alleen het aantal uitstaande aandelen en de prijs per aandeel passen zich aan.

De strategie van Buffett rond aandelensplitsingen is door de jaren heen consistent gebleven, ondanks de enorme groei van Berkshire Hathaway. De onderstaande tabel illustreert de significante waardestijging van de A-aandelen, die Buffett bewust ongesplitst heeft gelaten om zijn beleggingsfilosofie te handhaven.

Deze aanpak heeft ertoe geleid dat de A-aandelen van Berkshire Hathaway een van de duurste aandelen ter wereld zijn, een direct gevolg van Buffett's overtuiging dat een hoge prijs de juiste soort aandeelhouder aantrekt.