Welke aandelen zullen in 2025 in waarde dalen?

De aandelenmarkt vertoonde in 2025 een verwachte waardedaling in waardering, wat betekent dat specifieke aandelen in dat jaar in waarde zijn gedaald. Algemene verwachtingen voor 2025 gaven aan dat de aandelenmarkt geen nieuwe all-time high zou bereiken, wat ruimte liet voor correcties en dalingen in diverse sectoren en individuele bedrijven.

Het voorspellen welke individuele aandelen precies zullen dalen, is inherent speculatief en buitengewoon complex. De aandelenmarkt wordt beïnvloed door een veelheid aan factoren, waaronder macro-economische ontwikkelingen, bedrijfsresultaten, geopolitieke gebeurtenissen en het sentiment van beleggers. De verwachting van een algemene waardedaling in 2025, zoals op 16 mei 2025 werd opgemerkt, duidde op een periode waarin beleggers voorzichtiger waren en waarderingen onder druk konden komen te staan. Dit betekent dat bedrijven die al hoog gewaardeerd waren of die kwetsbaar waren voor economische tegenwind, een grotere kans hadden om in waarde te dalen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat het mogelijk is om met zekerheid de 'verliezers' van het komende jaar aan te wijzen. In werkelijkheid is dit niet het geval. Zelfs de meest ervaren analisten slagen er zelden in om consequent de exacte aandelen te identificeren die zullen dalen. De markt is dynamisch en reageert onvoorspelbaar op nieuwe informatie. In plaats van te focussen op individuele 'dalers', is het nuttiger om te begrijpen welke kenmerken aandelen kwetsbaarder maken in een omgeving van verwachte waarderingsdalingen.

Aandelen die in een periode van verwachte waardedaling, zoals in 2025, vaker onder druk komen te staan, vertonen doorgaans een of meer van de volgende kenmerken:

• Overgewaardeerde aandelen: Bedrijven waarvan de aandelenkoers onevenredig hoog is ten opzichte van hun fundamentele waarde (winst, omzet, activa). Wanneer het algemene marktsentiment omslaat, zijn dit vaak de eersten die een correctie ondergaan.
• Bedrijven met hoge schulden: In tijden van economische onzekerheid of stijgende rentes kunnen bedrijven met een hoge schuldenlast in financiële problemen komen, wat direct de aandelenkoers beïnvloedt.
• Cyclische aandelen: Bedrijven die sterk afhankelijk zijn van de economische cyclus, zoals autofabrikanten, bouwbedrijven of luxe goederenproducenten. Bij een verwachte economische vertraging dalen hun vooruitzichten en daarmee hun aandelenkoersen.
• Groeiaandelen zonder winst: Jonge, snelgroeiende bedrijven die nog geen winst maken, zijn vaak afhankelijk van externe financiering en de verwachting van toekomstige winsten. Bij een negatiever marktsentiment of hogere rentes worden deze aandelen als risicovoller gezien en kunnen ze fors dalen.
• Bedrijven met zwakke concurrentiepositie: Ondernemingen die geen uniek product of dienst hebben en makkelijk te kopiëren zijn, hebben het moeilijk in een competitieve markt, vooral als de consument minder te besteden heeft.

Stel, een belegger had begin 2025 een portefeuille met een totale waarde van €50.000, waarvan een aanzienlijk deel belegd was in aandelen die onder de bovengenoemde categorieën vallen. Als de aandelenmarkt in 2025, conform de verwachting van een waardedaling in waardering, gemiddeld met 15% corrigeerde voor deze specifieke aandelen, dan zou de waarde van dat deel van de portefeuille afnemen. Een investering van bijvoorbeeld €20.000 in dergelijke aandelen zou dan dalen met 15% van €20.000, wat neerkomt op een waardedaling van €3.000. De waarde van dit deel van de portefeuille zou dan nog €17.000 bedragen. Dit illustreert hoe een algemene marktbeweging, zelfs zonder exacte voorspelling van individuele dalers, een concreet effect kan hebben op de beleggingswaarde.

Beleggers die anticiperen op periodes van verwachte waardedalingen, zoals die voor 2025, richten zich vaak op diversificatie en risicobeheer. Dit omvat het spreiden van beleggingen over verschillende sectoren en activaklassen, en het overwegen van defensieve aandelen die minder gevoelig zijn voor economische schommelingen. Het is essentieel om beleggingsbeslissingen te baseren op grondig onderzoek en een langetermijnstrategie, in plaats van te proberen kortetermijnbewegingen van individuele aandelen te voorspellen.